Een deel van ons werk vindt achter de schermen plaats, zoals vandaag. We hebben een training op maat gegeven bij een van de Europese varkensslachthuizen die grote verbeteringen heeft aangebracht in het ontwerp van de apparatuur en ook in de manier waarop dieren worden verplaatst. Natuurlijk willen dieren nooit gedood worden en kun je niet spreken van welzijn tijdens het slachten, maar we dringen er zoveel mogelijk op aan dat al het volledig vermijdbare lijden of de angst tot een minimum wordt beperkt. In dit slachthuis zijn we erin geslaagd het tempo vier keer zo laag te maken en hebben we alle luidruchtige hanteringsgereedschappen, zoals ratelaars en peddels, verwijderd. Dit heeft geresulteerd in een rustigere omgeving (minder beangstigend); dieren worden er niet meer doorheen gejaagd, waardoor medewerkers ook minder moe of ongeduldig met de dieren worden. We leerden hen varkensgedrag, het belang om alleen kleine groepen te verplaatsen, niet in hun vluchtzone te lopen enz. Zolang slachthuizen bestaan, vinden we het erg zinvol om getrainde dierenactivisten zoals wij (dierenartsen, ethologen, AWO) betrokken te hebben bij het ontwerp en de bediening zodat de omstandigheden voor dieren niet zo slecht zijn als zonder de inbreng van onze ‘dierenactivisten’.
