Eyes on Animals heeft een veldmissie naar Mongolië uitgevoerd op uitnodiging van een onderzoeker van de Universiteit van Cambridge, die in het land onderzoek doet naar dier- en vleesgerelateerde vraagstukken. Tijdens dit bezoek waren we ook gastspreker op een grote conferentie in de hoofdstad Ulaanbaatar, waar we inzichten deelden over slachtpraktijken en dierenwelzijn. Het doel van de missie was om de lokale omstandigheden te beoordelen en praktische manieren te onderzoeken om het dierenwelzijn te verbeteren in samenwerking met lokale belanghebbenden.
Mongolië ondergaat sociale en economische veranderingen. Hoewel traditionele nomadische herderssystemen nog steeds diep geworteld zijn in respect voor dieren, heeft de toenemende verstedelijking geleid tot een groeiende vraag naar het transport van levende dieren per vrachtwagen en de bouw van meer industriële slachthuizen in de stedelijke centra. Deze verschuiving zet druk op zowel verouderde slachtfaciliteiten als nieuw gebouwde slachthuizen die vaak niet voldoen aan de juiste normen voor dierenwelzijn en effectieve verdovingsapparatuur.
Tijdens onze missie bezochten we eerst een nomadische herdersfamilie en observeerden we traditionele slachtpraktijken. Hier verliep de omgang met de dieren rustig en respectvol, en de slacht werd snel en zonder onnodige angst en pijn uitgevoerd. Hoewel we eenvoudige verbeteringen zullen onderzoeken, zoals verdovingsapparaten om dieren eerst bewusteloos te maken, was het algemene bewustzijnsniveau in deze omgeving al relatief hoog.
Vervolgens bezochten we verschillende commerciële slachthuizen in Ulaanbaatar, waar de bedrijfsvoering meer geïndustrialiseerd is. Hier constateerden we problemen met het dierenwelzijn, waaronder verouderde en ineffectieve elektrische verdovingsapparaten die dieren niet volledig bewusteloos maken, maar er alleen voor zorgen dat ze niet kunnen bewegen tijdens de slacht. Een van de verdovingsapparaten dateerde zelfs uit 1946 en kwam uit Oost-Duitsland. Bovendien worden geiten en schapen levend gehesen en geslacht terwijl ze nog bij bewustzijn zijn.
Ondanks deze uitdagingen was er een sterke bereidheid bij de lokale ondernemers om te verbeteren. We konden praktische adviezen geven over effectieve verdovingsmethoden, kwalitatief goede apparaten van geschikte fabrikanten demonstreren, in plaats van de goedkope apparaten die op internet verkrijgbaar zijn, en trainingen voorstellen. Het is bemoedigend om te zien dat er nu plannen zijn om te investeren in betere technologie en dat er trainingen voor het personeel worden gepland.
Bovendien heeft de onderzoeker die het initiatief voor de samenwerking nam, nu de eerste Mongoolse ngo voor dierenwelzijn opgericht die zich richt op transport en slacht, waarmee een belangrijke basis is gelegd voor toekomstige vooruitgang. Eyes on Animals zal in het bestuur plaatsnemen. Eyes on Animals werd ook geïnterviewd door een lokale Mongoolse journalist van een tijdschrift voor landbouw die door herders en belanghebbenden in de vleesindustrie in het hele land wordt gelezen.
Hoewel de uitdagingen aanzienlijk zijn, heeft deze missie aangetoond dat zinvolle verbeteringen mogelijk zijn wanneer lokale betrokkenheid wordt gecombineerd met technische expertise. Eyes on Animals zal deze ontwikkelingen blijven ondersteunen, met als doel dierenleed waar mogelijk te verminderen.
