Twintig jaar later – wat een positieve verandering!
Op 21 oktober 2026 bezochten Eyes on Animals en Welfarm de veemarkt van Saint-Simon in Quebec, voorheen bekend als de veemarkt van Saint-Hyacinthe.
Twintig jaar geleden onderzocht Lesley Moffat, destijds werkzaam bij Animals’ Angels, deze veemarkt herhaaldelijk en uitvoerig, dit deed zij samen met Welfarm. Ze brachten ernstige dierenwelzijnsproblemen aan het licht en dienden hierover klachten in. De bevindingen kregen veel media-aandacht, zowel op de Canadese televisie als in Frankrijk. Er was sprake van hittestress, overvolle hokken en een gebrek aan drinkwater. Biggen werden aan hun poten opgetild en gegooid, ernstig verzwakte en gewonde zeugen, schapen en koeien werden versleept en geschopt, en stervende dieren werden achter op het terrein aan hun lot overgelaten, boven op een hoop van andere dode dieren. Vandaag de dag zet Lesley zich bij Eyes on Animals nog steeds in voor verschillende onderzoeken en dierenwelzijnsprojecten, die ze tijdens haar tijd bij Animals’ Angels gestart is.
Wat kan er veel veranderen in twintig jaar tijd!
De oude veemarkt is inmiddels gesloten en vervangen door een volledig nieuwe locatie, die speciaal ontworpen is om de omgang met dieren, hun welzijn en de veiligheid te verbeteren. In 2009 werd bovendien een nieuwe directeur aangesteld.
We waren onder de indruk van het ruime gebouw, met hoge plafonds, uitstekende ventilatie, grote ramen en veel daglicht. De betonnen vloeren waren voorzien van groeven om uitglijden te voorkomen. Daarnaast lag er ruim voldoende houtkrul, wat de dieren extra grip en een zachtere ondergrond bood. De dieren konden zich vrij bewegen en werden niet vastgebonden. Over het algemeen was er voldoende ruimte per dier. Stieren werden individueel gehuisvest in ruime hokken om onderlinge gevechten te voorkomen.
Elk hok was voorzien van een modern drinkwatersysteem, speciaal ontworpen om het water schoon te houden en te verwarmen tijdens de strenge winters in Quebec. Met een prijs van ongeveer 600 dollar per drinkbak is dit een aanzienlijke investering, die we zeer waarderen.
Varkens worden hier niet langer verhandeld. Die gaan nu rechtstreeks van het varkensbedrijf naar het slachthuis, zonder tussenkomst van een veemarkt. Tegenwoordig worden op deze markt alleen nog schapen en runderen verhandeld.
Hoewel we tegen het transport van zeer jonge ongespeende kalveren blijven, waardeerden we het beleid van de markt om alle ongespeende kalveren tijdens transporten van meer dan twaalf uur melk te geven. Daarbij wordt ook de tijd meegerekend die de kalveren op de markt doorbrengen. De markt heeft hiervoor zelfs een eigen melksysteem ontwikkeld, met tussenschotten tussen de spenen, zodat dominante kalveren andere kalveren niet bij de melk kunnen wegduwen. We waren hier erg blij mee. Dit gaat verder dan wat we op veel Europese veemarkten zien, waar vaak alleen elektrolyten worden verstrekt.
We kwamen onaangekondigd aan en zagen drie overheidsinspecteurs aan het werk die de conditie van de dieren controleerden. De dieren werden over het algemeen rustig en professioneel behandeld. Wel zagen we dat een stier tijdens het lopen door de drijfgang richting de veilingring een paar keer met een elektrische veedrijver werd aangeraakt. Hoewel het hulpmiddel niet agressief of overmatig werd gebruikt, leek dit onnodig: de stier liep uit zichzelf vooruit. Ook zagen we enkele kleine verbeterpunten, zoals het aanbrengen van rubber op de hekken om het lawaai van slaande poorten te verminderen.
Het hoogtepunt van ons bezoek was echter de open houding van de marktmanager. Nadat we ons hadden voorgesteld, heette hij ons hartelijk welkom. Hij gaf ons de gelegenheid om alles te inspecteren en foto’s te maken en sprak openhartig over de uitdagingen die er nog zijn. Hij erkende dat medewerkers soms een dier te ruw kunnen behandelen, maar legde uit dat hij zulke situaties direct bespreekt en zijn personeel er regelmatig aan herinnert rustig en professioneel te werken. Ook moedigde hij ons aan om contact met hem op te nemen zodra we iets zien waar we ons zorgen over maken, zodat dit besproken en verbeterd kan worden.
Opmerkelijk genoeg had de markt nog steeds een exemplaar van onze onderzoeksrapporten van twintig jaar geleden! De manager vertelde dat de houding ten opzichte van dierenwelzijn in de loop der jaren sterk is veranderd. Praktijken die een generatie geleden nog werden geaccepteerd, zouden volgens hem tegenwoordig niet meer getolereerd worden.
We vertrokken met een oprecht positief gevoel. Er is altijd ruimte voor verbetering en een veemarkt vormt een extra bron van stress voor dieren op weg van de boerderij naar het slachthuis. Toch laat dit bezoek zien hoeveel er kan veranderen wanneer dierenwelzijn serieus wordt genomen.
Door vol te houden, ter plaatse aanwezig te zijn en de dialoog aan te gaan, kunnen we daadwerkelijk het verschil maken voor landbouwhuisdieren!
