Inspectie van een Turks slachthuis waar veel dieren uit de EU worden geslacht

Deze week is een team van EonA/AWF in Turkije om dieren bij een Turks slachthuis te inspecteren. We vragen toestemming om zo veel mogelijk Turkse slachthuizen te bezoeken waar vee en schapen uit de EU terecht komen na lange reizen vanuit Hongarije, Litouwen, Bulgarije, Letland, Polen en Estland. We weten dat de vervoersomstandigheden van de EU naar Turkije problematisch zijn en er veel lijden plaatsvindt. We vroegen ons af hoe het met het welzijn van de dieren is gesteld wanneer ze aankomen bij slachthuizen. Vandaag stelden we onszelf voor bij een slachthuis (we houden naam van het slachthuis anoniem in de hoop dat ze met ons willen samenwerken om verbeteringen door te voeren). Ze lieten ons de voorzieningen zien voor de slacht van runderen en schapen. Men stond ons ook toe het slachten van een schaap te observeren. De hokken waarin dieren moesten wachten hadden drinkbakken en sommige schapen werden gevoederd. Er was een dak waaronder ze schaduw hadden. Het pad naar de slachtvloer was zeer glad. De doorgang voor de koeien had geen dichte zijkanten. Door de schaduwwerking aan de zijkant durfden koeien niet door te lopen. Bovendien konden ze mensen zien bewegen en ook zien wat er gebeurde op de slachtvloer. De vloer waarop iedere koe of stier individueel werd neergezet om hem of haar op te hangen voor de slacht heeft geen antislipmateriaal of groeven. De schapen worden verplaatst door een soort lopende band pad waarop ze van de vloer af worden geleid. Ze worden dan ondersteboven gehangen, één voor één, door middel van een ketting één van hun poten. De schapen zijn bij volle bewustzijn en worden, terwijl ze aan één poot hangen,  zo’n twee meter verplaatst naar een drainagegedeelte, waar hun kelen worden doorgesneden. Het slachtproces was klaar toen wij er waren, maar we konden wel de slachtvloer zien. Het was bedekt met een dikke laag bloed, waardoor het erg glad was. We mochten de volgende dag terug komen om het slachten van vee te observeren. Hoewel we onze bedenkingen hebben over de manier waarop de dieren worden verplaatst en geslacht, vonden wij het positief dat de veeartsen open waren en naar onze meningen wilden luisteren. Dit is in ieder geval een eerste stap richting het tot stand brengen van verbeteringen. We blijven in contact met dit slachthuis en zullen contoleren of onze aanbevelingen voor verbeteringen serieus genomen worden.