Vandaag hebben wij varkensslachterij Thönes Natur in Duitsland bezocht. Dit kleinschalige slachthuis is gespecialiseerd in de slacht van varkens die onder diervriendelijke omstandigheden zijn grootgebracht. We wilden deze slachterij graag bezoeken omdat zij een cirkelvormige gang hebben ontworpen om de varkens naar de plek te drijven waar ze verdoofd worden. Bij dit ontwerp is rekening gehouden met het natuurlijke (vlucht)gedrag van varkens zodat stress zoveel mogelijk voorkomen wordt. Tijdens ons bezoek constateerden we dat de varkens bij het opdrijven zeer rustig waren. In tegenstelling tot veel andere slachterijen die wij hebben bezocht, werd er bij het opdrijven amper gekrijst en tegengestribbeld. De cirkelvormige drijfgang lijkt op het ‘Corral system’ van Temple Grandin, een bekende diergedrag-specialist uit Amerika. Doordat de drijfgang cirkelvormig is, hebben de varkens het idee dat ze teruggaan naar waar ze vandaan komen, waardoor de stress afneemt. Bij het opdrijven naar de verdover worden de varkens omheind en hebben ze vervolgens keuze uit twee gangen die beiden naar de verdover leiden. Varkens houden er namelijk niet van om één kant op gedwongen te worden en hebben zo het idee dat ze kunnen vluchten. Dit principe lijkt op dat van de ‘Bud-box’.
Bij slachterijen waar er elektrisch wordt verdoofd, is de fase vlak voor de verdoving vaak onderhevig aan kritiek. Om te kunnen verdoven moeten varkens namelijk individueel een drijfgang in. Varkens vinden dit doodeng; het zijn groepsdieren en ze willen graag veilig bij elkaar blijven. Hierdoor ontstaan er vlak voor de verdover vaak opstoppingen en paniek. Het alternatief, de CO2 verdoving van varkens, is evenmin diervriendelijk. Bij de CO2 verdoving worden varkens weliswaar in groepen opgedreven, maar zorgt de verdoving zelf voor veel stress. Het inademen van CO2 doet namelijk pijn aan de luchtwegen en veroorzaakt grote angst en ademnood. Thönes vindt het daarom niet ethisch om gas te gebruiken en heeft besloten het elektrische bedwelmingssysteem ingrijpend te verbeteren. Eyes on Animals vindt dat het ontwerp van Thönes een grote verbetering is ten opzichte van de reguliere manier van opdrijven.
Bij Thönes Natur worden 110 varkens per uur geslacht, met als maximum 175. Slachthuizen die meer varkens per uur zouden willen slachten, zouden dit systeem ook kunnen installeren, maar dan hebben ze drie of vier cirkelvormige drijfroutes nodig.
Niet eerder hebben wij varkens zo rustig naar een elektrische verdover opgedreven zien worden. We waren zeer onder de indruk van het ontwerp van Thönes Natur. Er was maar één werknemer nodig om de varkens op te drijven. Deze medewerker gebruikte slechts een drijfschot en geen elektrische prikkers of kleppers. Hij hoefde de varkens zelfs niet eens aan te raken. Zijn lichaamshouding, de manier waarop hij bewoog en het drijfschot vasthield, was voldoende om de dieren naar de verdover te drijven. Aan het eind van de drijfgang was extra verlichting aangebracht, waardoor de varkens niet bang waren om verder te lopen. Op de hydraulische onderdelen in de drijfroute waren lawaaidempers bevestigd, waardoor de varkens niet werden afgeschrikt door vreemde geluiden. Al met al waren de varkens rustig en weinig gestrest.
We zullen onze bevindingen doorgeven aan andere slachthuizen in de hoop dat zij zullen overstappen op een vergelijkbare cirkelvormige drijfgang. Zo lang er nog vraag naar varkensvlees is, zien wij deze opdrijfmethode als de meest humane werkwijze. Onze dank gaat uit naar Thönes Natur voor de betoonde openhartigheid en hun inspanning om het dierenleed zoveel mogelijk te beperken. We hebben hun gastvrijheid en transparantie zeer gewaardeerd. We mochten zelfs foto’s en video’s maken. Dit bedrijf is voor ons daarom het toonbeeld van een transparante slachterij en een voorbeeld voor de hele vleesindustrie.
