De hele dag komen veetransporten vanuit Europa, Turkije binnen. We zien dieren binnenkomen uit Litouwen, Estland, Hongarije, Duitsland, Oostenrijk en Tsjechië. We waren in staat om 24 vrachtwagens te inspecteren, maar velen gingen aan ons voorbij.
Een vrachtwagen, die we 26 juni al hadden gezien, staat er nog steeds. Hij verlaat uiteindelijk in de avond (nadat de dieren twee lange dagen aanéén staan te wachten aan de grens). Eén van de koeien is aan boord bevallen. Ook deze vaars zou nooit mogen zijn gedwongen te worden vervoerd in het laatste gedeelte van haar zwangerschap. Chauffeurs doen hun best om te zorgen voor de kalveren, maar het is gevaarlijk voor kalveren in de vrachtwagens. Er is een groot risico dat ze zullen worden vertrapt door de andere dieren in de vrachtwagen.
De buitentemperatuur is 38 ° C en in de vrachtwagens is het 34 ° C. Sommige chauffeurs doen het ventilatiesysteem aan, alleen en enkel na ons verzoek. Zij worden verondersteld, in deze tijd van het jaar, het ventilatiesysteem in een stilstaand voertuig, continue aan te houden.
Om 13.30 uur inspecteerden we een vrachtwagen uit Duitsland met Duitse vaarzen en we zagen dat één van hen aan het bevallen was. Twee uur later besloot de bestuurder met behulp van een ander, de koe te helpen bij het kalven. De rest van de vaarzen werden gelost in één van de verzamelplaatsen in Petline en de drachtige koe werd weer in de vrachtwagen geladen. Heel voorzichtig probeerden ze het kalf uit de moeder te trekken. Toen dat niet lukte, kwamen enkele andere mannen te ‘hulp’ en begonnen te trekken aan het touw dat rond de poten van het kalf was gebonden. Maar dit had geen enkele zin, omdat ze zowel de moeder als het kalf hiermee schaadden. We belden een dierenarts. De koe had veel pijn en we dachten dat het kalf al dood was.
Very carefully they tried to pull the calf from the mother. As this was not working, a lot of men came to ‘help’ and started to pull on the rope that was around the legs of the calf. But there was no sense on doing this and we had to stop them because they were hurting the mother and the baby. We called a veterinarian. The cow was in a lot of pain and we think the calf was already dead. The veterinarian came and checked on the cow and gave her hormones to help her to deliver the calf. But at the end he decided that for the welfare of the mother it was better to do a caesarean. He proceeded, assisted by our own veterinarians, Berker and Tilbe.
De dierenarts kwam en onderzocht de koe en gaf haar hormonen om haar te helpen te bevallen. Maar aan het eind besloot hij dat het voor het welzijn van de moeder beter was om een keizersnede uit te voeren. Dat heeft hij dus gedaan met de hulp van onze eigen dierenartsen, Berker en Tilbe. Het kalf was al dood en door al het getrek door de mannen eerder, was haar baarmoeder gescheurd en zou ze niet herstellen van de letsels en binnen een uur sterven. De dierenarts stelde voor dat het het beste was om haar te doden. De importeur wilde het vlees en zijn geld redden, en beval dat ze naar een slachthuis zou worden gebracht. Wij protesteerden, en zeiden dat het niet mogelijk was haar zo nog verder te vervoeren en naar, en door, het slachthuis te slepen. Dus belden ze een slager om te komen en de koe ritueel te slachten in de vrachtwagen. De koe stortte neer op de hellingbaan en vervolgens sneed de slager haar keel bij volle bewustzijn door, en dit meerdere keren met een heen en weer beweging. Dierenartsen in Turkije mogen geen dieren slachten zonder verdoving vóór het slachten of euthanaseren. Na het doorsnijden van de hals duurde het 5 minuten voor de koe volledig uitgebloed en dood was.
We verlieten Petline om ze wat privacy te geven en om afstand te nemen van deze traumatische ervaring.
