De dierenarts en de manager van dit slachthuis stonden beiden open voor de aanbevelingen van het team van EonA/AWF tijdens ons bezoek aan het slachthuis en toonden belangstelling voor ons commentaar op de omstandigheden wat betreft het dierenwelzijn. Wij waren blij met hun ontvankelijkheid want ze maakten de weg vrij voor verbeteringen. Op de dag dat wij ons bezoek aflegden werden runderen, buffels en schapen aangeleverd. Als eerste werden runderen op koshere wijze geslacht, en vervolgens andere dieren halal. Ze werden niet van tevoren verdoofd, en ook niet direct na de halssnede. Onverdoofd slachten is gebruikelijk in Turkse slachthuizen.
Toch zien wij mogelijkheden in dit abattoir, want de apparatuur die hier wordt gebruikt is beter van kwaliteit dan wat we vroeger wel hebben gezien in Turkse slachthuizen. Bovendien heeft de looproute naar de slachtplek geen scherpe hoeken. Maar wij moesten ook vaststellen dat apparatuur die een humaner dood zou brengen niet werd gebruikt omdat die kapot was. Zo waren bijvoorbeeld van de vijf tussenschotten die gebruikt worden om de dieren te scheiden er maar twee in bedrijf. De andere drie waren kapot. Het gevolg was, dat er vier stieren bij elkaar op de helling werden gezet, waardoor ze over elkaar heen tuimelden. Twee dieren vielen en de andere konden niet anders dan op ze trappen. Het gevaar van ernstige verwonding is bijzonder groot op deze manier. Bovendien zagen wij onacceptabele handelingen zoals het draaien aan staarten (zeer pijnlijk) en het gebruik van electrische schokken. Ook werden dieren aan één poot omhooggehesen nadat ze van de -voor ons onacceptabele- kantelbox af kwamen gegleden.
Veel narigheid zou voorkomen kunnen worden door betere verlichting te installeren. Dieren zijn bepaald minder angstig als ze naar goed verlichte ruimtes lopen. Het uitzicht op het slachtproces zou verhinderd kunnen worden door de route in een bocht te laten verlopen. De tussenschotten zijn noodzakelijk en moeten gerepareerd worden. Een andere manier om de dieren te fixeren is ook noodzakelijk zodat ze niet meer levend en wel aan hun poten hoeven te worden opgehangen. Positieve zaken waren de anti-slipvloer van de laadhelling, de betrekkelijk kalme manier waarop de dieren werden behandeld terwijl ze stonden te wachten, de stevige wanden van de helling en de ontvankelijkheid van de medewerkers ten opzichte van de adviezen van EonA/AWF. Zelfs de veehandelaren en de chauffeurs luisterden naar dr. Esers aanwijzingen. Bovendien werden de schapen niet levend bij hun poten opgehangen maar werden ze eerst gefixeerd, daarna geslacht en kregen ze gelegenheid uit te bloeden alvorens ze werden opgehesen.
Een vervolg afspraak om na een paar dagen op kantoor verder te praten is gemaakt. Dan kunnen we de goede en slechte aspecten bespreken en plannen maken voor verbeteringen.
