Na twaalf dagen onderweg te zijn geweest, zijn de Letse stieren die sinds 24 november in een truck aan de Bulgaars/Turkse grens vastzaten, uitgeladen. Eenmaal uitgeladen zijn deze dieren van voldoende water en voedsel voorzien. Om elf uur gisternacht hebben de Bulgaarse en Turkse autoriteiten besloten de stieren bij de quarantainestallen in Kapikule te lossen . Verrassend genoeg waren alle stieren in staat om op te staan en te lopen. Ons team is bij de dieren.
We hebben gehoord dat de Turkse autoriteiten hebben ingestemd met het maken van een uitzondering. Ze geven de veewagen toestemming om door Turkije te reizen. De druk van de media en brieven en telefoontjes van de autoriteiten lijken te hebben gewerkt – de dieren zullen in ieder geval niet aan boord van de truck hoeven te blijven en daar een langzame dood sterven. Ze worden morgennacht weer ingeladen, met een verzegelde truckdeur, om direct te worden doorgestuurd naar Irak. Onderweg mag nergens gestopt worden. De Turkse douane zal het transport volgen via gps. De reis is 2000 km.
Gisteren is de Iraakse importeur van de Letse stieren aangekomen. Vandaag heeft ons team hem gesproken; we hebben hem laten weten hoe we over dit gruwelijke en voorkombare incident denken. Hij heeft ons toegezegd dat hij dit niet opnieuw zal proberen. Als hij ooit nog dieren uit de EU koopt, zal hij ze per vliegtuig laten vervoeren naar Turkije.
Namens onze teams (Eyes on Animals, Animal Welfare Foundation/TSB) willen we graag iedereen bedanken die ons heeft geholpen deze stieren uit de truck te krijgen: onze lokale contacten aan de grens, de media en diverse dierenwelzijnscampagnegroepen (o.a. het CIWF UK) die hun leden hebben geïnformeerd en hen hebben gevraagd brieven te schrijven.
We proberen nu iemand te regelen die dit transport kan volgen gedurende de reis door Turkije. Onze teams zijn uitgeput en aangezien Oost-Turkije onveilig is, hopen we een van onze lokale freelancers te kunnen inhuren die ons in het verleden al eens heeft geholpen. Helaas is de reis voor de dieren nog steeds niet voorbij en de eindbestemming blijft dezelfde: het slachthuis…
