Een team van EonA heeft vanmiddag een onaangekondigd bezoek gebracht aan de slachtkoeienmarkt in Leeuwarden. Sinds 2004 bezoeken we deze markt regelmatig en proberen we ermee te werken. Destijds zagen we regelmatig aangebonden koeien die verstrikt waren geraakt in hun touwen, koeien die aan kettingen in kleine vrachtwagens werden gesleurd, zogende koeien met uiers die melk drupten en niet werden gemolken, gewonde dieren die met elektrische prikkers opgedreven werden, gladde loopgangen en steile loshellingen waar koeien vanaf vielen en waar geen water beschikbaar was voor de dieren.
Het is nog steeds een veemarkt waar melkkoeien staan die geselecteerd zijn (vanwege lage productie, lage vruchtbaarheid, klauwproblemen enz.) en moeten worden verkocht en dus deel uitmaken van een systeem dat voor extra stress zorgt, maar we moeten toegeven dat het een wereld van verschil is met vroeger! De marktmanagers gaven ook toe dat ze veel gelukkiger en trotser zijn met deze veranderingen. De vloer is voorzien van ruw antislip asfalt, de laadperrons zijn veel minder steil, geen van de koeien staat meer vast (allemaal los gehuisvest in groepshokken), elk hok heeft een kwalitatief goede en schone waterbak, ruwe behandelingen en downers (koeien die niet kunnen staan) worden helemaal niet meer geaccepteerd, en een marktdierenarts die ’s nachts komt om koeien te onderzoeken en uiteindelijk te euthanaseren die ziek zijn, pijn hebben of ernstig slecht kunnen lopen. Het plafond is hoog en er hangen grote ventilatoren om hittestress of benauwde lucht in de zomer te voorkomen. De vloer is bedekt met stro. We maakten ons zorgen over de conditie van 3 koeien en noteerden hun oormerken. De marktmeester ging met ons mee om ze te controleren en 2 van hen waren fitter dan we eerst dachten (de ene had een gezwollen klauw maar kon goed lopen, de andere leek erg nerveus maar was gekalmeerd). De derde was inderdaad kreupel. Ze kon lopen, maar oefende heel weinig druk uit op een van haar benen. De volgende ochtend vroeg kon ze weer goed lopen. Ze werd op een vrachtwagen geladen die bestemd was voor een plaatselijk (nationaal) slachthuis, gelukkig niet geëxporteerd op een langeafstandsreis.
Ondanks dat we uit het niets kwamen opdagen, werden we zonder argwaan verwelkomd en mochten we overal alleen naartoe lopen. Zo moet het volgens ons zijn: transparant en respectvol en samen werken aan een wereld met minder dierenleed. We willen hen feliciteren met deze positieve en moderne instelling.
