Eyes on Animals en L214 onthulden dit jaar opnieuw fysiek gewelddadig misbruik van ongespeende kalveren die uit Ierland komen en naar Nederland gaan op een van de twee controleposten in Cherbourg (Frankrijk). Bekijk hier beelden van 2020. Vorig jaar in 2019 deden we dat ook, bij de andere controlepost in Cherbourg. Bekijk hier beelden van 2019. Ierse exporteurs en Nederlandse importeurs, evenals de transportbedrijven, zouden al het mogelijke moeten doen om een einde te maken aan dit geweld, aangezien de kalveren die zij exporteren en importeren deze controleposten aandoen en zij dus weten dat “hun” dieren slecht worden behandeld. Ze konden de Franse managers van de controleposten ontmoeten en serieus met hen praten, hen boycotten, de arbeiders een welzijnstraining aanbieden, enz … We waren erg teleurgesteld dat we nooit hebben gehoord van enige actie die ze ondernomen hadden om de situatie te verbeteren. Voor zover bekend deden de belanghebbenden op deze route niets.
Zo hebben we onlangs contact opgenomen met tien van de belangrijkste Ierse exporteurs van kalveren en hen gevraagd actie te ondernemen tegen het misbruik. Helaas antwoordde er maar één, maar het antwoord was tenminste empathisch. Ook hij was geschokt en veroordeelt het misbruik. Vanwege vertrouwelijkheid hebben we zijn naam achtergehouden, maar dit is wat hij te zeggen had:
” Het is een grof schandaal wat er is gebeurd bij deze twee gelegenheden die u hebt benadrukt. Ik vind het een grote schande dat de betrokkenen niet zijn gearresteerd en een gevangenisstraf hebben gekregen. Ik heb mijn chauffeurs verteld dat als een van hen dieren misbruikt, ze meteen worden ontslagen en geen tweede kans krijgen omdat we trots zijn op dierenwelzijn. Ik vind dat beide onderkomens in Cherbourg ter verantwoording moeten worden geroepen. Waarom kan een dierenarts niet ter plaatse zijn tijdens het uitladen, voeren en opnieuw laden om een veilige behandeling en adequate voeding te garanderen. Bedankt voor je e-mail. Neem gerust contact met me op, aangezien er een einde moet komen aan dit soort gedrag in deze wachtstallen. Waarom kan iemand niet voorstellen dat het verplicht is dat alleen getrainde mensen met gekwalificeerde certificaten toegestaan is om dieren te voeren en mee om te gaan in deze controleposten, aangezien ik in de video’s mensen kan zien die duidelijk geen vaardigheid of geduld hebben om met dieren om te gaan. ”
Van de Nederlandse belanghebbenden waarmee we contact hebben opgenomen, hebben we slechts één direct antwoord ontvangen, van een chauffeur. SBK (Stichting Brancheorganisatie Kalversector) heeft echter wel contact met ons opgenomen en heeft hun reactie gegeven op ons onderzoek.
‘’ SBK heeft kennis genomen van het nieuws en de beelden van Eyes on Animals over het transport van kalveren van Ierland naar Nederland. De beelden van de behandeling van de kalveren op de Franse rustplaats zijn vreselijk. Dit dierenleed is aangrijpend en SBK is hierover verontwaardigd. De Nederlandse kalfsvleessector gaat ervan uit dat de dieren correct worden behandeld op een rustplaats die EU-erkenning heeft. SBK is het ook eens met de recente reactie van LNV op Kamervragen over het misbruik van deze kalveren. SBK vindt het erg belangrijk dat kalveren met zorg en aandacht worden behandeld. Stress en ongemak moeten zoveel mogelijk worden vermeden. Dat is ook alleen maar in het belang van de Nederlandse kalverhouderij. SBK streeft ernaar de kwaliteit en gezondheid van kalveren bevorderen. Het welzijn van kalveren is natuurlijk veel waard. Dit geldt voor de hele kalversector. SBK zal deze doelstelling samen met haar aangesloten partijen blijven nastreven. ”
We zijn opgelucht dat we eindelijk enige directe communicatie hebben met een aantal belanghebbenden over dit probleem en dat we zien dat er een gemeenschappelijke basis is. We hopen nu dat hun zorgen worden omgezet in effectieve actie. Op het moment dat dit wordt gedrukt, hebben we van geen van beide partijen verdere feedback ontvangen, maar we zullen informeren of ze actie hebben ondernomen en of dit tot positieve veranderingen heeft geleid. Hopelijk kan via directe communicatie en het eisen dat ze helpen, een einde worden gemaakt aan de ruwe behandeling.
