Animals’ Angels, Animal International, Animal Welfare Foundation, Ethical Farming Ireland, Eyes on Animals en Compassion in World Farming volgen dieren uit de hele EU naar slachthuizen in verre landen waar ze naartoe worden geëxporteerd. Het werk van deze veldwerk-NGO’s is cruciaal om bloot te leggen wat er werkelijk met deze dieren gebeurt. Goede beslissingen kunnen alleen worden genomen als de feiten bekend zijn. Al te lang beweren de exportlobbygroepen voor levende dieren en leden van de EU-Commissie dat het dierenwelzijn tijdens de export zeer serieus wordt genomen. Helaas hebben de NGO-inspecteurs in werkelijkheid keer op keer gedocumenteerd hoe dieren gruwelijk lijden in slachthuizen in het Midden-Oosten en Noord-Afrika. We willen niet met de vinger wijzen naar deze landen omdat ze slechter zijn dan wij in Europa, want dierenwelzijn op onze boerderijen en het verdoven van varkens met CO2 zijn ook om je voor te schamen. Toch is dit geen excuus om welke vorm van lijden dan ook te tolereren. We willen een enorme inspanning zien in het exporteren van voorlichting over humanere slachttechnieken zoals een kalme behandeling, minder wrede fixatietechnieken en goede loshellingen, renbanen en bedwelmingsapparatuur, in plaats van het exporteren van levende wezens met gevoel die weten dat ze bij aankomst gemarteld zullen worden.
Het feit dat dieren niet eerst worden verdoofd voordat hun keel wordt doorgesneden is slechts één van de punten van zorg. De nog grotere bronnen van lijden zijn de ruwe, onmenselijke behandeling voorafgaand aan het slachten, de wrede fixatiemethoden en het langdurig doorsnijden van de keel, wat vele zaagbewegingen met een mes kan inhouden.
Runderen worden ruw op de grond gedwongen door op ze te slaan met stokken, mensen die op ze springen, ze worden vastgebonden met touw en gedwongen om te vallen of hun pezen worden opengesneden. Een achterpoot van een rund wordt vaak vastgebonden en het levende rund wordt volledig levend van de grond getakeld en bungelt enige tijd aan één poot voordat de keel wordt doorgesneden, waardoor de gewrichtsbanden scheuren en de poten zelfs breken.
Zieke dieren die te ziek zijn om zelf van de trucks af te lopen worden nooit snel en met medeleven uit hun lijden verlost, maar via kettingen die rond hun hoorns, nek of poten zijn vastgebonden naar de slachtvloer gesleept. Dit gebeurt vaak over lange afstanden en obstakels, wat nog meer angst en extreme pijn veroorzaakt.
We gebruiken deze spreadsheet, met alle waarnemingen in honderden slachthuizen in het Midden-Oosten en Noord-Afrika waar dieren uit de EU worden geslacht, om autoriteiten, officiële dierenartsenverenigingen en journalisten bewust te maken van de waarheid.
Klik HIER om te lezen waar we getuige van zijn.
